swiat roslinny wyraznie dominuje swa

świat roślinny wyraźnie dominuje swą masą nad zwie- rzęcym, a na sawannach oba te światy wydają się być zrównoważone, to na stepach, przynajmniej w tych uprzywilejowanych dla życia ssaków miejscach, jak w niektórych okolicach Azji Środkowej, świat zwie- rzęcy dominuje krajobrazowo nad życiem roślinnym. Co jest tego przyczyną? – Wyjaśnienia tego zjawiska szukać należy w warunkach klimatycznych jako pier- wotnych. W związku z suchością okresową powietrza – . warunkiem niekorzystnym dla życia roślin – znikają trawy i zioła na powierzchni; [ednym z głó- wnych źródeł pokarmu Zwierzęcego stają się wtedy te niewidoczne dla oka, ale bardzo obfite podziemne części rośliń (korzenie, kłącza, cebulki itp.) oraz na- gromadzone w okresie korzystnym zapasy ziarn w no- rach. Pokarmu więc zwierzęta mają dużo, choć go nie’ widać. Nadto sprzyjają temu wędrówki i stadne’ życie zwierząt, tak bardzo typowe dla otwartych stepowych przestrzeni, a zagęszczające niejako świat zwierzęcy w pewnych uprzywilejowanych miejscach. Z ekologicznego punktu widzenia zespoły stepowe cechuje przede wszystkim charakter kserotermiczny, czyli przystosowanie do klimatu ciepłego i suchego równocześnie,’ jakim w ogóle odznaczają się formacje stepowe. Zycie zwierzęce pustyń Krańcem środowiska stepowego, nieprzyjaznym dla życia roślin i zwierząt, są p u s t y n i e. Ekolog ro- syjski, badacz życia zwierzęcego Turkiestanu, Kaszka- row w następujących słowach charakteryzuje tę sro- gość warunków środowiska: „Gorącym oddechem wita pustynia wkraczającego doń wędrowca. Skwarem bucha z piaszczystych pagórków. Znikła radosna zie- leń łąk Tałasu (w południowym Kazachstanie); daleko . pozostały moczary i błota, ożywione nieustającym krzykiem błotnego ptactwa.’ Niebo przybrało kolor niebieski, a dookoła piasek i piasek. Żółty, z lekka czerwonawy. Piaszczyste wzgórza. Koń stąpa ocię- żale. Nogi grzęzną i szybko opanowuje cię zmęczenie. W skroniach kołacze. Serce „bije tak mocno, że można je słyszeć. Schnie w ustach. Pękają wargi. Pić, pić, .. Przykre uczucie zakrada się w duszę: pustynia wydaje” się okropną paszczęką śmierci z rozżarzonym złowrogo chrapliwym oddechem. [patrz też: , , ]