Krancowe warunki zycia udzielaja mieszkancom

Krańcowe warunki życia udzielają mieszkańcom pustyni, jak np. ssakom, bardzo wyraźnych cech zbieżnych, przejawiających się tak w wyglądzie, jak i zwyczajach, które w zasadzie dają się sprowadzić do egzageracji ekologicznego typu stepowego z otwartych przestrzeni. Wielka amplituda temperatury wymaga euryter- mizmu, który oczywiście ma swoje granice. Jakkolwiek wydawać się to może rzeczą dziwną, w większości przypadków zwierzęta pustynne nie są przystosowane do najwyższych temperatur, jakie panują na pusty- niach. Giną więc, a . jeżeli żyją w tym środowisku, to jedynie dlatego, że potrafią usuwać się od dzia- łania tych szkodzących im temperatur. Dostosowują się do wrogiego środowiska swym zachowaniem się . i sposobem bytowania. Życie zwierząt pustynnych to głównie życie nocne lub ziemne. W najgorętszych go- dzinach dnia zredukowane naprawdę do minimum, co jeszcze bardziej potęguje przykre wrażenie mar- twoty, jaką pustynia sprawia za’ dnia na podróżniku. Czyniono liczne doświadczenia ze zwierzętami dla przekonania się o ich wytrzymałości na wysokie tem- peratury i usłonęcznienie. Wynik był zawsze podobny: krańcowe wysokie temperatury szybko je zabijały. Suseł zamknięty w klatce, wystawiony na słońce pustyni, ginie po 20 minutach. Jaszczurka uwiązana za nóżkę w temperaturze 55° natychmiast zaczynała bardzo szybko oddychać, zwiększając tempo oddechów z 32 do 90 i nawet powyżej, otwierała pyszczek, podnosiła’ na przemian łapki, wreszcie w drgawkach ginęła. Cała jej walka. ze śmiercią z nadmiaru ciepła i słońca trwała zaledwie od 11/2 do 4 minut… Suchość powietrza i ubóstwo źródeł wymagają od zwierząt wielkiej wytrzymałości na brak’ wody. Wię- kszość mieszkańców pustyni to formy zadowalające się minimalnymi ilościami wilgoci, czerpiące niezbędną dla życia wodę głównie z konsumowanej roślinności lub z pokarmu zwierzęcego. [podobne: , , ]