Usto- sunkowanie sie poszczególnych gatunków

Usto- sunkowanie się poszczególnych gatunków zwierzęcych i ich zespołów do powyższych formacji florystycznych, . edaficznych i in. opiera się na ich rozmaitych ekolo- gicznych zależnościach, które stwarzają podstawę do traktowania całościowego tych wielkich środowisk ‚lądowych. W rozdziale niniejszym damy ogólny’ przegląd naj- ważniejszych formacji lądowych, zwracając główną uwagę na cechy fizjonomiczno-krajobrazowe, które stwarza przede wszystkim, roślinność, na fizyczne wa- runki środowiska (klimat i podłoże), na ciekawsze typy ekologiczne zwierząt, wreszcie, na wynikające z go- spodarki odżywczej zasady życia zespołowego w oma- wianych formacjach. Formacje leśne; gorące lasy równikowe Jakkolwiek poszczególne formacje i siedliska leśne są bardzo urozmaicone, to jednak można stwierdzić szereg właściwości wspólnych wszystkim lasom, eko- logicznej dziedzinie leśnej. Jako formacje drzewiaste, zwarte, stwarzają lasy pewien właściwy im klimat (ekoklimat leśny), który cechuje na ogół niwelowanie kontrastów termicznych i wilgctnościowych przez ha- mowanie zwłaszcza dynamizmu powietrza czyli wia- Typy lokomocyjne zwierząt leśnych: ssaki o błonach lotnych. 1- Ga- teopithecus; 2 – lotopałanka . petaurus; 3 – polatucha. tru, . tym .samym zmniejszenie parowania. To czyni z lasów w przeciwieństwie do otwartych przestrzeni na ogół ‚ostoję dla form stenotermicznych i higro- filowych. . Jako zwarta formacja lasy stwarzają szczególne warunki dla lokomocji: utrudniają swobodne poru- szanie ‚się zwierząt. Większość adaptacji lokomocyj- nych u mieszkańców’ lasu to najrozmaitsze przysto- sowania do poruszania się po drzewach i gałęziach lub przesuwania się między drzewami ~ w gąszczu. Zwartością swą lasy utrudniają także zasięg. widzenia. Nie sprzyjają nadmiernemu rozwojowi narządów wzrokowych jak formacje otwarte; kształcą raczej słuch. Nie sprzyjają szybkim i gwałtownym przemie- . szczeniom i wędrówkom. Są raczej ustronnym, peł- nym .kryjówek środowiskiem, dokąd chętnie przeni- kały z miejsc otwartych, narażonych na silniejszą konkurencję, liczne formy życia, dla których las stawał się raczej rezerwatem i ośrodkiem drugorzęd- nych adaptacji typu specjalizacji życiowych, niż terenem szybkiej ewolucji. [patrz też: , , ]