Od stawów naturalnych trzeba odróznic

Od stawów naturalnych trzeba odróżnić s ta w y s z t u c z n e, utworzone przez człowieka w celach hodowlanych. Z początku najczęściej nie mają roślin- ności i fauny stawowej, jako przeznaczone dla ho- dowli określonych gatunków (karpi, linów, karasi, pstrągów tęczowych). Z czasem jednak, w razie mniej- szej zabiegliwości ze strony człowieka, wkracza w nie roślinność i wtedy . mogą upodobnić się w dużym stopniu do stawów naturalnych i zasiedlić bogatym życiem zwierzęcym, nie zawsze ku pożytkowi wła- ściciela. Stopniowe wypłycanie się stawu naturalnego przez zamulanie i zarastanie prowadzi do powstania m o- k r a d ł a, błota, młaki, torfowiska i tym podobnych siedlisk stojących na granicy wody i lądu. Otwarte lustro wody redukuje się do minimurn albo wręcz zanika, a dno na całej powierzchni porastają szu- wary, óczerety lub mech torfowy, na kwaśnym hu- musowym podłożu.• Głębokość• mokradeł jest nie- wielka. Małymi stają się i te przestrzenie czystej stojącej wody, które zachowują się jeszcze między gęstą, zwartą roślinnością. ŚCiśle wodna fauna tych siedlisk ubożeje stopniowo, wypierana przez typy przystosowane do wód najbardziej zarosłych. Zmiana . siedliska decyduje o zmianie fauny, o jej sukcesji ekologicznej. Dużo tu zwłaszcza larw owadów wod- nych, ślimaków, pijawek, wypławków. Dla ptaków wodnych i błotnych, zwłaszcza prowadzących bar- dziej ukryty sposób życia, jak kaczki, bąki, Mokradło jako siedlisko życia ptaków jest równocześnie lęgowiskiem żerowiskiem. Według A. Dunajewsklego. chruściele, kurki wodne, mokradła stwarzają wy- jątkowo korzystne warunki odżywcze i lęgowe, o czym bliżej będzie jeszcze mowa przy omawianiu siedlisk lądowych, z którymi mokradła jak najściślej się już splatają• [hasła pokrewne: , , ]