Wyrózniono cztery glówne typy ekologiczne

Wyróżniono cztery główne typy ekologiczne roślin- ności przybrzeżnej: o c z e r e t y albo roślinność b ł o t- n a, jak trzciny i sity, pogrążona jest korzeniami w mule, o pędach i kwiatach powietrznych; roślinność o l i ś c i a c h p ł y waj ą c y c h na powierzćhni, więc grzybienie i grążele, utwierdzone’ korzeniami w dnie; rośliny p ł Y waj ą c e, które zerwały łączność z dnem i pływają swobodnie w wodzie (osoka aloesowata) lub na powierzchni (żabiściek, rzęsy); wreszcie roślinność p o d w o d n a, pogrążona całkowicie, złożona bądź z kwiatowych (rdestnice, moczarka), bądź z bezkwia- towych (ramienica, mech wodny). Kraniec zewnętrz- ny ławicy przybrzeżnej, O głębokości przeciętnie 3 m, był tym krytycznym punktem, progiem, na którym roślinność przybrzeżna, w biegu przystoso- wywania się do życia wodnego, mówiąc w przenośni, musiała. się „decydować” na życie pływające albo podwodne. Flora przybrzeżna dostarcza pokarmu, siedlisk i tle- nu faunie przybrzeżnej, złożonej znajrozmaitszych grup systematycznych i typów ekologicznych. Żyją tu gąbki, stułbie, robaki, skorupiaki, owady, wodopójki, ryby, płazy, a także ptaki błotne i wodne, chętnie żerujące na wodzie otwartej, a niekiedy, jak łyski ł perkozy, gnieżdżące się wśród roślinności przy- brzeżnej. Badanie zespołów zwierzęcych litoralu,” zwłaszcza w bardziej zarosłych roślinnością jeziorach, jest tematem niezwykle ponętnym, w związku z roz- maitością warunków ekologicznych, jaką na każdym kroku tu. spotykamy. W jeziorze Wigry, pod tym względem dobrze poznanym, można wyróżnić’ jako mniej lub więcej odrębne siedliska litoralu, w wo- dach niezarosłych dno kamieniste, piaszczyste, wa- pienne i torfowe, dalej gęsto zarosłe oczeretami zato- ki, mielizny z rzadka porosłe, pasmo łąk podwodnych z zaroślami ramienic, wreszcie sublitoral na głębo- kości 8-12 m. [patrz też: , , ]