Wszystkie te siedliska zamieszkuja charakterystyczne

Wszystkie te siedliska zamieszkują charakterystyczne zespoły zwierzęce urozmaiconych gatunków, o ciekawych przystosowaniach i zwycza- jach odżywczych, obronnych, rozrodczych. Do dna piaszczystego ponad linią wody należą także mikro- zespoły psammonu omówione już w rozdziale o wpły- wach podłoża. Przybrzeżne zespoły życia w jeziorach są szczegól- nie ciekawe z punktu widzenia s u k c e s j i e k o l 0- g i c z n e j, możliwości odtworzenia stadium ewolucji jeziora z jego flory i fauny. Znany badacz flory jezio jury francuskiej Mangin, jeden z pierwszych tak tę . myśl wyraził: ” w jeziorze każda strefa roślinności odpowiada stadium jeg.o ewolucji; w taki sposób histo- ria jeziora jest jakby zapisana u jego brzegów przez stan współczesnej roślinności,. a powierzchnia. jeszcze’ niezarosła oraz miejsca pokryte roślinnością wskazują czym było i czym się stanie, wskazują na jego prze- szłość i przyszłość”. Podobną możliwość dają także zespoły zwierzęce. Fauna wód przybrzeżnych nieza- rosłych, przystosowana do silnego falowania, złożona przeważne i form typowych dla wód bieżących, wy- raża wcześniejsze stadium sukcesyjne, które w miarę starzenia się jeziora i jego zarastania od brzegów zostaje stopniowo wypierane, zastępowane przez fau- nę oczeretów i roślinności przybrzeżnej, złożoną z ga- tunków właściwych drobnym zbiornikom wód sto- jących. Ekologiczna klasyfikacja jezior Sukcesja ekologiczna zespołów strefy przybrzeżnej jest jednak tylko fragmentem sukcesji nieodwracalnej ewolucyjnej, której ulega każde jezioro jako całość. Na tej podstawie stworzono naturalną klasyfikację jezior, zbiorników wód śródlądowych szczególnie do- brze poznanych tak w Europie, jak i ‚w Ameryce Pół- nocnej. Sukcesja ekologiczna jezior polega w znacz- nym stopniu na ich e u t r o f i z a c j i, na użyźnianiu się coraz to większym. w miarę wieku i starzenia się. [hasła pokrewne: , , ]