Sezonowy aspekt zycia w na-

Sezonowy aspekt życia w na- szych jeziorach jest w ogóle bardzo silnie zaznaczony i plankton ulega mu w nie mniejszym stopniu nIZ życie strefy przybrzeżnej. Szczególnie charaktery- styczne są formy, które w ciągu roku, w związku z różnymi warunkami termicznymi i odżywczymi, przybierają inny wygląd, odgrywając rolę wskaź- ników sezonowych zmian środowiska. Odżywczą nie- zależność planktonu limnetycznego gwarantuje fito- plankton. złożony z wiciowców (Ceratium, Dinobryon), licznych okrzemek (Asterionella, Fragillaric, Synedra, Rhizosolenia, Melosira), a także ciepłowodnych ‚sinic (Aphmiizomenon, Anabaena), które w okresie’ lata, w optymalnych dla siebie warunkach. rozwijają się niejednokrotnie w takich ilościach, że wywołują cha- rakterystyczne „zakwity wody”. Drugą typową dla prawdziwych jezior strefą jest . g łę b o k i e d n o, pozbawione roślinności, tym sa- mym produkcji podstawowej, zasłane koprogenicz- nymi osadami w znacznym stopniu pochodzącymi z odchodów i szczątków organizmów śródjezierza. częściowo także przyniesionymi ze strefy przybrzeż- nej. Przeciwnie niż w morzu, zespoły dna głębokiego jezior nie wyróżniają się jakimiś szczególnymi ce- chami fizjonomicznymi w porównaniu do zespołów płytkowodnych. Nie tworzą takiego kontrastu jak fauna abysalu i litoralu w’ morzu. Są jedynie ich zubożeniem jakościowym. Znajdujemy tu liczne wy- moczki, nicienie, rureczniki (Tubifex), skorupiaki Har- pacticouia i małżoraczki, kleszcze, larwy owadów i małże grochóweczki (Pisidium). W niektórych głębo- kich zachodnioeuropejskich jeziorach, np. Genewskim fauna jest nieco bardziej urozmaicona; spotykamy tam m. in. błotniarki (Limnaea ovata i in.), pocho- dzące ze strefy przybrzeżnej, które w szczególny sposób przystosowały się do życia głębokowodnego: płuco – organ oddychania powietrzem sprężystym wypełniają wodą, z której bezpośrednio czerpią nie- zbędny im do życia tlen. Dołączają się tam także, jako bardzo charakterystyczne składniki dwa ślepe, zimnowodne gatunki skorupiaków (Asellus’ cavaticus i Niphargus puteanus), znane ~ównieź z wód podziem- nych, źródeł i studzien. [przypisy: , , ]