Podczas gdy wartosci wagowe biomasy

Podczas gdy wartości wagowe biomasy fauny dennej płytkich wód przybrzeżnych Są rzędu kilku do kilkuset gramów na 1 m2 dna, odpowiadające takiej samej powierzchni wartości biomasy fauny abysalu są rzędu miligramów, więc przeciętnie rzędu 1/1000 w stosunku do zagęszczenia życia w wodach płytkich. Z zespołowego punktu widzenia na uwagę zasługuje odżywianie się fauny. Oczywiście, tak wody baty- pelagiczne, jak i dno abysalu stanowią dziedzinę życia odżywczo uzależnioną od warstw prześwietlonych . . Nie są to zespoły Samowystarczalne. W jaki sposób się odżywiają? Przede wszystkim znajdujemy tu for- my m u ł o żer n e, które, podobnie jak nasze dżdżow- nice, przez przewód pokarmowy przepuszczają po- dłoże, w którym żyją; tak odżywiają się liczne strzykwy głębinowe o dziwacznych kształtach, pewne gatunki spłaszczonych jeżowców i rozmaite robaki; Drugą ważną grupą odżywczą abysalu są formy odży- wiające się sposobem f i l t r a c y j n y m, czyli wyce- dzające z wody drobne organizmy i szczątki życia, spadające z warstw górnych. Są to mikrofagi, jak . gąbki, mszywioły, liliowce, osłonice i in. Trzeci wre- szcie typ odżywczy tworzą zwierzęta d r a p i e ż n e, większe i bardziej ruchliwe skorupiaki, gwiazdy mor- skie, głowonogi z warstw przydennych i nieliczne ryby – wszystkie polujące na „czyścicieli” dna. ” W grząskim, miękkim środowisku abysalu szcze- gólnie trudnym problemem życia jest sprawa utrzy- mania się na powierzchni mułu. Na skalistym, twar- dym podłożu w sąsiedztwie brzegu zwierzęta nie mają trudności z osadzaniem się w miejscu. Ale tutaj jest całkiem inaczej. W obronie przed zagrze- baniem wytworzyły• się u form osiadłych przystoso- wania w postaci naj rozmaitszych korzonków, szypu- łek, słupków, bądź przez narastanie odpowiednich części ciała, bądź przez wytwarzanie naj rozmaitszych . utworów szkieletowych typu igieł, szczecinek itp., wznoszących zwierzę nad powierzchnię mułu. [podobne: , , ]